Telefon kontaktowy75 7221728
E-mail kontaktowyszkola@siekierczyn.pl
O SZKOLE | DOKUMENTY | ZAMÓWIENIA | KONTAKT

TWÓRCZOŚĆ DZIECI


2018-06-01 r.
Uczniowie wiersze piszą...

Pragnę zaprezentować wiersze gimnazjalistki Julii Marchewczyk, która zmierzyła się z trudnym tematem dotyczącym wartości, uczestnicząc w skierowanym do dzieci i młodzieży wszystkich szkół dolnośląskich -  konkursie literackim WĘDRÓWKI SZLAKIEM WARTOŚCI, który otwarcie porusza niezwykle ważne tematy wartości w życiu młodych ludzi, które powinny stanowić ich „kręgosłup” w dobie relatywizmu moralnego.

Gratuluję Julii wrażliwości i gotowości podzielenia się refleksjami na temat wartości.

Zachęcam do lektury utworów (3 wiersze). Miłych wrażeń.

Pani od polskiego

 

„Milczenie”

 

Czemu nadal walczysz o głos?

Lepiej zamilknij na wieki.

Bo nawet jeśli będziesz krzyczeć, ich szepty zagłusza cisza…

Później pytają: dlaczego milczysz?

Oni już ciebie nie potrzebują

Wiec bądź cicho, tak cicho, że zapomnisz.

Oni - zapomną o twojej obecności,

przemknij nieopodal ich serc, bo

w żadnym z nich nie ma dla ciebie miejsca.

Nie przytuli cię nikt.

Ile razy chcesz się jeszcze sparzyć?

Zamilknij!

Na zawsze!

Twoja krtań nie wyda żadnego dźwięku

Twoje uszy niech będą głuche na ich wołania,

nie zobaczysz ich,

nie poczujesz ich, 

nie pokochasz ich, 

już nigdy więcej,

bo… zamilkniesz na wieki.

I nawet jeśli twoje usta się poruszą, 

a struny zabrzmią, 

twoje serce będzie milczeć.

Zamilknij na wieki, naiwna dziewczyno.

Cicho… ciszej… 

Ucisz się, skrzywdzona dziewczyno.

Już dobrze,

więc milcz!

 

„Tam, gdzie nie słychać nic….”

 

Tam, gdzie nie słychać nic, 

nie widać nic, dzieci kulą się z głodu,

a ty… przechodzisz obojętnie! 

Nie obrócisz się, 

to poniżej twojej godności!

Nie możesz przecież ubrudzić sobie rąk, 

skalać ich zarazkami.

Mijani brzydzą cię, 

Zapominasz, że to też ludzie!

Z politowaniem kręcisz głową na walący się dom, 

a niszczysz jego fundament,

krzyczysz albo śmiejesz się z głodującej kobiety, 

mając kieszenie pełne chleba.

Gdzie tu prawda? 

Gdzie tu dobro?

Oni  mają więcej uczuć niż ty!

Mówisz dumnie: jestem człowiekiem! 

Ale w tobie już od dawna nie ma nic ludzkiego.

 

„Wokół szarość ”

Mija mnie tysiące szarych twarzy.

a wszystkie bez wyrazu,

Bo uczucia są … złe. Przez nie świat staje się słaby.

Dlatego ich już nie ma. Wyparowały jak woda.

Już dawno każdy z nas zamknął je w swoim wnętrzu.

 

I czasem do nas krzyczą,

byśmy dali im już wyjść.

By mogły choć trochę odmienić ten świat.

Świat, który bez uczuć rozpada się.

 

Kolejny dzień- znowu jesteśmy sami.

Samotność tuli nas do snu,

sieje spustoszenie w naszym wnętrzu.

Kolejny raz na twarzach - szarość.

 

I czasem chce zabłysnąć kolorem,

Byśmy mogli zobaczyć coś innego:

Kraj kolorów i tęczy.

 

Nikt już nie wierzy

w to, że może coś zmienić 

nie widzi, że osoba uśmiechnięta potrzebuje pomocy. 

Przechodzimy obojętnie, jakby to nie był człowiek.

 

I czasem moje serce krzyczy , 

że chciałoby coś poczuć.

Jednak zamykam się w sobie,

Bo  prawdziwej mnie nie zaakceptuje ten świat.

 

Każdy pędzi w swoją stronę, 

każdy idzie tam, gdzie chce,

Nie patrząc pod nogi, depczą czyjeś marzenia.

Szary świat, szary czas, szarość zabija nas…

 

i czasem myślę, czy nie wziąć kredki w dłoń

i nie pomalować go na różowo.

Może wtedy z twarzy kredka zmyłaby szarość,

Szarość ludzi, szarość świata.

 

Linki:

Projekt z klasą
Stronę dwiedziło: 112849 osób.
AKTUALNOŚCI | O SZKOLE | DOKUMENTY | ZAMÓWIENIA | KONTAKT
Copyright © SP w Siekierczynie - 2012